Sağlık Bakanlığının ve Sağlık Bakanı Sayın Prof. Dr. Recep AKDAĞ’ın uzun yıllar verilen mücadele ile kanunlaştırdığı

DİŞ HEKİMLİĞİNDE UZMANLIK Uzmanlık konusunu Anayasa Mahkemesine götürmüştür.

Memleketin bu kadar sorunu varken CHP’nin bu tavrını kınıyorum.

Toplumdan uzak olmak ve boş işlerle uğraşmak CHP’nin sanırım artık geleneksel tavrı olmuştur.

Bilime, uzmanlığa ve meslek gelişimine karşı olmak bir partinin uğraşacağı bir konu olmamalıdır ve CHP dönüp kendini sorgulamalıdır.

CHP’ye oy vermiş olan meslektaşlarımız bile şu an bu partinin yaptığı bu garabet işe anlam verememektedirler.

Ayrıca;

Kim ne derse desin bu konuda biz dişhekimlerine açık destek veren,

bu ülkede dişhekimliği mesleğinin ileri ülkeler seviyesine gelebilmesi için çalışan ve uzmanlık alanlarının bütün akademisyenlerin,

bilim adamlarının ve fakültelerin fikirlerini alarak belirleyen

SAĞLIK BAKANI SAYIN PROF.DR. RECEP AKDAĞ BEYEFENDİYE’DE

bütün toplum önünde teşekkür ediyor, selam, sevgi ve saygılarımı gönderiyorum.

Son olarak sayın Bakan Beyden ricamız uzmanlık belgelerinin bir an evvel ilgililere gönderilmesidir.

Yaklaşık iki aydır bütün belgeler bakanlığa gönderilmiştir fakat henüz Uzmanlık Diplomaları alınamamıştır.

Sayın Bakan bilime ve dişhekimliğine bu kadar büyük bir hizmet etmişken, bu işi de bir an evvel sonuçlandırmalıdır.

Prof. Dr. AHMET BERHAN YILMAZ

- ATATURK UNIVERSITESI DIS HEKIMLIGI FAKULTESI AGIZ, DIS VE CENE RADYOLOJISI A.B.D BASKANI
- DOSIAD “DOGU ANADOLU SANAYICI VE IS ADAMLARI DERNEGI” YUKSEK ISTISARE KONSEYI BASKANI
- PALANDOKEN GAZETESI YAYIN DANISMANI VE KOSE YAZARI
- ANKARA GAZETESI, KADIKOY GAZETESI, KARTAL GAZETESI, ERZURUM HABER GAZETESI, RIZENIN SESI GAZETESI, AKTUEL DERGI, HABER-TE HABER, XHABERLER, DADASTV, HABERVATAN, ERZURUMNET GAZETELERI, ERZURUMHABER, VE NTERNET HABER SITELER KOSE YAZARI

AHMET BERHAN YILMAZ

Elde edilen veya elde edilemeyen her ne varsa dünyaya dair; her şeyin, makamın, mevkiin, paranın geçici olduğunu bilen ve yaptığı hatalara gözyaşı dökenlere ve başta kendime Hz. Ali’nin bir duasını gönderiyorum.

Hani şair diyor ya

“Yol O’nun, varlık O’nun, gerisi hep angarya”

Sonuç olarak; Dünya saltanatından gözü kör olmuş bizlere aşağıdaki duayı sindire, sindire okumak düşer.

HAZRETİ ALİ’NİN DUASI (KUMEYL DUASI)

Ey Rabbim,
Her şeyi kaplayan rahmetinden,  Her şeye gücü yeten kuvvetinden,
Önünde her şeyin boyun eğdiği kudretinden,

Karşısında hiçbir şeyin duramadığı izzetinden,
Her şeyi kaplayan azametinden, Her şeyi kuşatan ilminden,
Her şeyi aydınlatan nurundan,  istiyor ve bekliyorum,
Rabbim, İsmet perdesini yırtan günahlarımı affet.
Nimetleri değiştiren hatalarımı affet,
Duaların kabulünü engelleyen ve belalar getiren işlediğim bütün günahları ve yaptığım bütün hataları affet.

Allah’ım! Senden hatalarıma göz yummanı, bana merhametli davranmanı, beni verdiğine razı, kanaatkâr ve her durumda mütevazı kılmanı diliyorum.
Rabbim, biliyorum ki;
Senden başka günahlarımı bağışlayacak
Suçlarımı örtecek kimse yok.
Biliyorum ki ben nefsime zulmettim.
Sana itaat etmedim.
Bütün bunlara rağmen beni unutmadığından
Ve bana lütfettiğinden dolayı
Kalbim sana kavuşma arzusuyla yanıyor
Rabbim biliyorum ki sen benim dostumsun
Her kötülüğümü örtersin
Başıma gelen her belayı hafifletirsin
Rabbim görüyorsun ki zincirlerim beni çökertti.
Çirkin ve boş emellerim beni senden uzaklaştırdı.
Dünya beni aldattı.
Gururum ve kayıtsızlığım kalbimi katılaştırdı
Rabbim biliyorum ki sen benim dostumsun
Beni çirkin günahlarımın arkadaşlıklarından kurtar

Affet beni ey Rabbim
Gizlice yaptığım günahlar senin ilmindedir.
Beni gizli günahlarımın ağırlığından kurtar.
Sen her şeye şahitsin.
Günahlarımı rahmetinle gizledin, biliyorum.
Rabbim sen her günahı bağışlayan ve her hatayı örtensin.
Sen benim fakirliğimden ve güçsüzlüğümden haberdarsın.
Ya Rabbi, Yüceliğin adına seni anmama yardım et
Boş emellerim, günahlarım, aşırılıklarım, bilgisizliğim ve gafletimden dolayı

senin af kapını gözyaşımla çalıyorum.
Biliyorum ki derdimin ilacı sensin.
Ey Rabbim, benim kimim var senden başka
Affı ve rahmeti başka kimden isteyeyim.
Bu kadar günah ve aşırılıktan sonra sana geldim
Pişman ve perişanım
Beni çirkin günahlarımın arkadaşlıklarından kurtar.
Gözyaşımla sana dönüyor, günahımı itiraf ediyorum.
Yalnız sana sığınıyor, özrümün kabulü için af diliyorum.
Beni affet Rabbim, beni affet.
Ey Kerim ve Rahim olan Rabbim
Sen benim dünya ve ondan gelecek belalara karşı gücümü arttır.
Bana kudretinle güç ver. Biliyorsun ki ben sana muhtacım
İlahi; Bilmiyorum sana neleri şikayet edeyim.
Zorlukları mı? İnsanları mı?
Üzerime gelen günah ve belaları mı?
Beni affet Rabbim.
Her şeye sabrettim ama senin ayrılığına sabredemem.
Beni hizmetine al. Sana sürekli bir kul olayım
Güvencim, dayanağım, dostum sevdiğim sensin.
Her halimde sana koşarım.
Bana kuvvet ver. Kapına gelmeme yardım et
Uğrunda her şeyimi vermem için bana güç ve nur ver.
Huzurunda değişmez olayım.
Sana koşanlarla birlikte sana koşayım.
Seni sevenlerle birlikte seni seveyim
Rahmetin ve kudretinle koru beni, Hatalarımı affet.
Değil mi ki sen kullarına bu hükmü verdin.
Bana yönelin, benden isteyin, kabul edeyim dedin
Ben de yüzümü sana çevirdim
Elimi sana uzattım
Rabbim! Yüzümü sana çevirdim ve ellerimi sana açtım; izzetin hakkına duamı kabul eyle ve arzularıma ulaştır; fazlın ve kereminden ümidimi kesme; beni insan ve cinlerden oluşan düşmanlarımdan koru.

Ey çabuk razı olan! Duadan başka bir şeye sahip değilim, affet beni; muhakkak ki sen her istediğini yaparsın.
Tüm zerrelerimle sana sığınıyorum Rabbim,
Rahmetinle, şefkatinle beni kucakla…

AHMET BERHAN YILMAZ

Peygamber Efendimiz (SAV) neye layıksanız, neyi hak ediyorsanız onunla yönetilirsiniz derken; ülkemizin, memleketimizin adaletli yönetilmesi, huzur içinde olması için önce kendimizi düzeltmemiz gerektiğini vurgulayarak, buradaki hassasiyeti bizlere net olarak anlatmıştır. Kısaca bizler sahabe gibi davranmadan, yöneticilerimizden Hz. Ömer gibi olmalarını beklememiz anlamsız bir hayalden başka bir şey değildir.

Bu seçim öncesi kesinlikle siyaset yapmamaya, yazmamaya kararlıyım bu nedenledir ki bu hafta yazı yazmak, kendi düşüncelerimi sizlerle paylaşmak yerine geçenlerde Hoca Ahmet Yesevi’nin asırlar öncesinden hepimize seslenen Divan-ı Hikmet adlı eserini okurken rastladığım ve beni, düşüncelerimi, beynimi, nefsimi ısıran bir şiirinden birkaç kıtayı sizlerle paylaşmak istiyorum.

Şimdi herkes kendine düşeni alsın ve lütfen hiç kimse kendinden başkasını suçlamasın.

DİVAN-I HİKMET (119. Hikmet)

Ey gönül işledin günah asla pişman olmadın

Sufiyim deyip laf edip yârin talibi olmadın

Yazık ömrün geçti bir an giryan olmadın

Sufi-nakş oldun veli, asla Müslüman olmadın

Sufilik öyle midir daima işin gaflet ile

Tespih tanesi elinde, dillerin gıybet ile

“Çilpeç sellesi” vurursun kötü nefs izzet ile

Sufi-nakş oldun veli asla Müslüman olmadın

Ey sufi ibadet eylersin hepsi kibir ve riya

Can ve gönül dünyaya mağrur dillerinde ah-vah

Can verirken olacağın iman nurundan ayrı

Sufi-nakş oldun veli, asla Müslüman olmadın

Sufi olmayıp neylesin evde yapacak işi yok

Sufilik iddiası eder halka vermeğe aşı yok

Ah-vah derler yine gözünde damla yaşı yok

Sufi-nakş oldun veli, asla Müslüman olmadın

Sufi olup nefs için her dem kapıya bakasın

Adak alıp geldi mi deyip her dem kişiye bakarsın

Allah’ın lanetini boynuna her dem takarsın

Sufi-nakş oldun veli, asla Müslüman olmadın

Ey sufi gamsız yürürsün tespih tanesi alıp

Dünyaya mağrur olup din işini arkaya atıp

Kork şimdi kork şimdi Allah’a yalvarıp

Sufi-nakş oldun veli, asla Müslüman olmadın

Sufi olup mal almak için eyledin savaş

Zahirin sufi gibidir bâtının uygun değil

Ey habersiz, ey habersiz mahcupsun ezel gününden

Sufi-nakş oldun veli, asla Müslüman olmadın

Ey Ahmed sen sufi olsan sufilik kolay değil

Hâk Resul’ü sufi olup dünya malını sevmiş değil

Dünyayı seven kişi şüphesiz bilin insan değil

Sufi-nakş oldun veli, asla Müslüman olmadın.

Ahmet Berhan Yılmaz

Bütün bu olanlar karşısında “Kışın geleceğine iman ettiğimiz kadar, ahiretin geleceğine de iman etmiş olsak temmuz ayının kavurucu sıcağında odunumuzu ve kömürümüzü alarak kışa hazırlık yaptığımız gibi öteki dünya hazırlığımızı da aynı şekilde yapardık ve küçücük dünya menfaatleri için yaptığımız kötülüklerin hiç birini yapmazdık” diye düşünmeden edemiyoruz.

Birilerinin özel hayatlarını takip altına alanlar ve onların yanlışlarını orta yere serenler en az kayıt altına aldıkları kişilerin işledikleri haramlar kadar büyük bir günah işlediklerini bilmiyorlar mı?

Ama hepimiz biliyoruz ki; Kirâmen Kâtibin melekleri aracılığıyla bizlerin doğduğumuz andan itibaren kayıt altına alındığımız gerçeği bizim asıl gerçeğimizdir.

Unutmayalım ki yaptıklarımız, söylediklerimiz, dedikodularımız, birkaç oy için söylediğimiz yalanlar, birilerine attığımız iftiralar, iyiliklerimiz, kötülüklerimiz, günahlarımız, sevaplarımız Kiramen Kâtibin melekleri vasıtasıyla bir bir kaydediliyor.

Üstelik bu kayıtlar bütün organlarımızın, bu olayları yaşadığımız herkesin ve her şeyin şahadeti altında bizlere izlettirilecek.

ALKIŞLANMAK ARZUSU

Siyasetçilere, sanatçılara ve toplumda bir şekilde öne çıkan insanlara bakınca hepsinde karşısındaki düşünen insanları rahatsız eden bir şekilde alkışlanma, pohpohlanma ve methedilme arzusu görüyoruz. Özellikle siyasetçiler beni en yükseklere çıkarın, beni methedin diye neredeyse yalvarıyorlar veya sitem ediyorlar.

Ben de diyorum ki alkıştan başka bir ses duymak istemeyenler, eleştiriye, hatalarının gösterilmesine dayanamayanlar evlerine gidip çocuklarına çeşitli numaralar yaparak en içten ve en temiz duygularla kendilerini istedikleri kadar alkışlatabilirler.

TEKASÜR SURESİ

Bir aile büyüğümüz sohbetler esnasında biri bilerek veya bilmeyerek herhangi bir şeyle övününce hemen “Elhâkumut tekâsur” diyerek karşısındakini uyarır. Son zamanlarda seçim konuşmaları ve tartışmaları yapan siyasileri dinleyince onların hepsine birden “Elhâkumut tekâsur” dememiz gerektiğini düşünüyorum.

Tekâsür, dünyalık işlerde çokluk yarışı veya çoklukla övünmek demektir. Bu surede; Mal, mülk, evlât, akraba, taraftar veya her türlü çokluğu bir gurur ve şeref sebebi sayanlar, çokluğun tutkusuyla oyalanıp, böbürlenip, kendilerinden geçenler, hatta ölüleri bile üstünlük olarak orta yere getirenlerin bu tutumu eleştirilmekte ve gerçek üstünlüğün ahirette ortaya çıkacağı belirtilmektedir.

İşte bu sebeple Allah’ın izni olmadan tükürüğünün bile yutamayacak olanların olur olmaz her şeyle öğünmeleri, Allah’ın nasip ettiklerini ben yaptım, ben ettim diye anlatarak böbürlenmeleri ne derece doğrudur merak ediyorum.

Sonuçta Allah her türlü çoklukla öğünenleri şiddetli bir azap ile uyarıyor ve bunun çok büyük bir hata olduğunu söylüyor.

Ahmet Berhan Yılmaz

AHİRETE GÖÇ EDEN BÜTÜN BABALARA ….
FATİHA ……….

AHMET BERHAN YILMAZ

Kanunen (şeriatte) bu senin, bu benim,

Dostlukta (tasavvufta) hem senin, hem benim,

Hakikatte ise ne senin, ne benim.

Şimdilerde Irak, Libya gibi ülkelere bakınca da aklıma şöyle bir şey geldi,

Bu dünyada altın, petrol ve bütün zenginlik kaynaklarını kendileri için yaratılmış gibi yaşayan ve nerede zenginlik varsa saldıran, yağmalayan ABD, Fransa, İngiltere ve benzeri ülkelerde bu söz “bu dünyada her şey bizim” olarak mı söyleniyor?

Bütün zamanlarda ve şimdilerde leş kargaları gibi Müslümanların zenginliklerinin başına üşüşenler kendilerinde bu kadar hakkı nereden buluyorlar ve de birçok Müslüman ülkeden bu desteği nasıl alıyorlar anlayamıyorum.

Ama anladığım, bildiğim tek bir şey var bu bir din savaşıdır ve bunu birçok Avrupalı lider “bu bir haçlı seferidir” diyerek itiraf etmişlerdir.

Bu milenyum korsanları kendi dinleri, vatandaşları ve ülkelerinin geleceği adına kurdukları haçlı ordularıyla yine bir Müslüman ülkeyi yağmalama hareketine girişmişken acaba bizler beynimizde, kalbimizde olayı nasıl değerlendiriyoruz veya yaşıyoruz?

Bakınız bugünümüzü ne iyi anlatan söz rahmetli Necip Fazıl’dan geliyor;

- Önümüzde küfürden buz dağları vardı, bizler titreyen nefeslerimizle onları erittik ama şimdilerde ortalık çamurdan geçilmiyor.

Evet, bizler bugünlere kolay gelmedik, az sıkıntı çekmedik, az ezilmedik, az üzülmedik fakat olanlara, olaylara bakınca bazen sanki hiçbir şey değişmemiş gibi geliyor, yine güce teslim oluyoruz, yine onlar söylüyor biz yapıyoruz.

Üstelik üzerimize bulaşan çamurları, necaseti temizlemek yerine bu necasetle yaşamayı onur sayıyoruz.

Ben Müslüman Türk miletinin bu meselede bu kadar duyarsız, sessiz olmasını kabullenemiyorum.

Son söz yine Kuran- Kerim’den;

Ey iman sahipleri! Fasığın biri size bir haber getirdiğinde, hemen onu etraflıca araştırıp inceleyin, delil arayın! Yoksa bilgisizlikle, yanlış bilgilenmeyle bir topluluğu suçlar, kötülük eder, zarar verirsiniz de yaptığınıza pişman olursunuz. (Hucurat / 6)

Peki, biz ne yapıyoruz; ABD ve onun uşaklarının ülkemizdeki ve dünyadaki televizyon kanalları, gazetelerinin dezenformasyonuna teslim olup bu şekilde beynimizi birilerine kiralayıp dünyanın birçok yöresinde ve son olarak Libya’da Müslümanlara yapılan zulme karşı çıkmıyoruz ve de oralarda neler oluyor araştırmıyoruz.

Hep soruyorum; Bu milenyum korsanları Karabağ’da, Filistin’de, Çeçenistan’da neden yoklar ve dünyada artık bizim ülkemiz istediği için bir şeyler oluyorsa buralarda yapılan aşikâr zulüm ve toprak gaspı karşısında neden harekete geçilmiyor.

Yoksa biz mi istemiyoruz?

Bu NATO veya Birleşmiş Milletler sadece Müslüman ülkelere zulüm etmek ve bu ülkeleri yağmalamak için mi var?

Bir soru daha;

Biz bu işin neresindeyiz?

AHMET BERHAN YILMAZ

Şimdilerde davranışlarınla ve mağrurluğunla değil bu kişileri, Allah’ı ne derece tanıdığından bizleri şüpheye düşüren yine sen,

Dün karşı olduğun bütün değerlerin temsilcisi olarak etrafına anlattığın insanları bugün onların izindeyiz diyerek kutsayan sen,

Peygamberine bile söz söylenirken susan ama liderine, partine laf söylenince kahramanca oradan oraya atlayarak insanlara saldıran sen,

İnsanlar birbirini doğrarken, ölürken, öldürürken üstüne sıçrayan bir parça kan yüzünden feryat figan koparan, ortalığı velveleye veren ve kendini kahraman ilan eden sen,

Hırsının, nefsinin ve şeytanın esiri olmuş insanların kavgalarını, çekişmelerini iğrenç bir haz ile sadece kendini düşünerek seyreden ve ancak ucu sana dokunduğunda sesini çıkaran, hiç kimseye yardım elini uzatmayan sen,

Yaptığı işlerde Allah rızası hariç her türlü dünyevi ve makamsal menfaati kollayan, bekleyen, arzulayan ve talep eden sen,

İnsanların birbirini ezmelerinden, üzmelerinden, maddi, manevi kötü duruma düşmelerinden onulmaz bir zevk alan sen,

Nefsin ve menfaatlerin ne derse desin “Emredersin!” diyen sen,

Bugün güçleri, cesaretleri ve yetenekleri sebebiyle senin gibileri önlerinde diz çökertenlere teslim olan ama onlara bu özellikleri vererek o makamlarda olmalarını sağlayan asıl gücü, Yüce Allah’ı tanımayan ve teslim olmayan sen,

İnancının maksadını bilmeyen, neye inandığının bile farkında olmayan ve yaptığı her türlü hataya kendince fetva uyduran sen,

Amaç para olunca paranın dini, imanı, dili, rengi, ırkı olmaz diyerek haram ile helali inkâr eden sen,

Kendini herkesten akıllı, cesur ve bilgili sanan ve hiç kimseden akıl almayan ve bu sebeple onulmaz hatalar yapan sen,

Daha dün, yapamadıkları doğrular ve yaptıkları hatalar ve adaletsizlikler sebebiyle birilerini kınayan, sitem eden, ama bugün aynı hataları daha katmerlisiyle yapan sen,

Daha dün yaptıkları, düşündükleri ve yaşantıları sebebiyle hakaret ettiklerinin gücüne teslim olan ve onlara hizmetkâr olan veya olmak için her türlü manevrayı yapan sen,

Bir de çekinmeden herkesin senin gibi olmasını, davranmasını isteyen, bu yolda mücadele veren ve Alah’a teslim olanları bile senin liderine teslim olmadılar diye dışlayan, yok etmeye çalışan, iftiralara boğan sen,

Sırf senin partinden nemalandıkları için orada olan; inkârcılara, hainlere, bölücülere, bütün kutsal değerlere karşı olanlara bile kol kanat açan ama öz kardeşlerini siyasetten uzak kaçıyorlar, siyaset yapmıyorlar ve yalanlara ortak olmuyorlar diye terk eden sen,

Ortalıkta azıcık güç bulduklarında ona buna ve hatta senin dostlarına iftira atanları bile başının üstünde gezdiren sen,

Mağrurluğundan mağdurları gözü görmeyen sen,

Peki, söyler misin hala ne istiyor ve ne bekliyorsun bizlerden?

AHMET BERHAN YILMAZ

Alkol alıp sarhoş olmak haram da, gıybet, dedikodu, iftira helal mi?

Birinin parasını çalmak, namusuna göz dikmek haram da, o kişinin arkasında konuşmak, dedikodu yapmak, iftira atmak, onunla alay etmek, onu küçük düşürmeye çalışmak helal mi?

Birisinin malını, ekmeğini çalıp yemek haram da, insanların diğer haklarını gasp etmek helal mi?

Bir insanın alnına silah dayayıp öldürmek haram da, onun haksızlığa uğramasına yol açıp yaşarken öldürmek helal mi?

Bana söyleyebilir misin? Allah’a açık şirk koşmak haram da, bir dünya menfaati için kullara yaranmaya çalışmak yoluyla Allah’tan değil de kullardan yardım beklemek ve bu yolla şirke girmek helal mi?

Söyle bana kardeşim;

Her bir günah yüzümüzde bir leke olarak iz bıraksaydı şu an yüzümüz görünüyor muydu sence?

Birilerini hataları ve günahları dolayısıyla kınarken, onların günahlarından bahsederken o birilerinden daha büyük bir günah işlediğini ve hatta o an nefsinin elinde oyuncak olduğunu anlaman için illa ki ölmen ve de görmen mi gerek?

Hani bir büyük laf vardı ya “hiç kimse sınanmadığı günahın masumu saymasın kendini” düsturunca ortamını bulamadığın için yapamadığın, önüne konmadığı için alamadığın, bir türlü uygun yeri bulamadığın için sahip olamadığın para, kadın, içki gibi her türlü zevki yaşayanları kınarken bir gün (Allah korusun) aynı günah ile imtihana tabi tutulabileceğini ve de anında kaybedebileceğini sakın unutma.

Hep merak ederim “ölünün arkasından” konuşulmaz da, “dirinin arkasından” konuşulabilir mi diye? Ölü hakkını savunamaz, sesini çıkaramaz da iftiralar, dedikodular, arkasından konuşulanlara müdahil olamayacakların da hemen hemen aynı kurala girdiği gerçeği aklımıza gelmez mi?

Kendini dindar, dürüst, ahlaklı tanımlayan kardeşim;

Bana garanti verebilir misin o kınadığın, arkasında konuştuğun ve hatta ölmüş insanların yerinde sen olsaydın aynı günahları, hataları işlemez miydin? Sen daha kötü, daha çirkin ve daha berbat işler görmeyeceğini söyleyebilir misin?

Demem o ki kardeşim;

Sen cebinde para, yanında kadın ve hatta altında seni güçlü kılan koltuk ve de uygun ortamın olmadan sakın ne ölülerin ne de dirilerin arkasından günah pazarlığı yapma, onları ayıplama ve kınama.

AHMET BERHAN YILMAZ

Büyük bir heyecan, büyük bir mutluluk ve çok hoş bir kalabalık yaşadık. Şehrimizle gurur duyduk, insanımızla gurur duyduk.

Son günlerde şiddetli soğuğa rağmen yarışmaların ve yarışmacıların seyircisiz kalmaması da Erzurumlunun bu oyunlara verdiği önemi göstermiş, bu konuda verilen emeğin boş olmadığını ispatlamış oldu.

Salonlar, yarışmaların yapıldığı alanlar, insanların fedakarca çalışmaları, bütün yapılanlar mutluluk ve hepimiz adına cesaret vericidir.

Hep birlikte bu heyecanı yaşadık ve hepimiz hem şu an için hem de gelecekte olabilecekler adına mutlu olduk.

Erzurum ve Erzurumlu, hükümetin hızına ve bu konudaki arzusuna ayak uyduramayan ve beceriksiz davranan yerel yönetime rağmen, gerektiğinde neleri başarabileceğini göstermiştir.

Şunu da belirtmek gerekir ki bu bir başlangıçtır ve dolayıyla nihai hedef değildir bu oyunlar Erzurum’un ileriye yönelik planlamalarında çok çok önemli bir araçtır ve sanıyorum ki Erzurum kendisine hükümet tarafından altın tepside sunulan bu imkanı şu ana kadar yerel yönetimin hataları dışında iyi kullanmıştır.

Allah için ben bu güzellikleri Erzurum’a yaşatan herkese minnettarım ve teşekkür ediyorum.

Bu noktada daha önceleri de yazdığım bir üzüntümü belirtmeden geçemeyeceğim;

Atatürk Üniversitesinin çok çok büyük katkılarıyla, çabalarıyla ve desteğiyle alınan bu oyunlardan üniversitemizin resmen dışlanması ve sanki Erzurum’da bütün kurumların böyle bir üniversite yokmuş gibi davranması bizleri bir hayli üzmüştür.

Unutulmamalıdır ki Atatürk Üniversitesi 55 yıldır bu şehrin hemen hemen her şeyidir ve herkes bilmektedir ki bu oyunlar Erzurum’a kurum olarak Atatürk Üniversitesi’nin, kişisel olarak da Sayın Recep Tayyip Erdoğan’ın ve Sayın Mehmet Ali Şahin’in çabalarıyla alınmıştır.

Sizler fırsat bu fırsat diyip o dönemlerde devlet parasıyla turistik seyahat yapanlara, kenarda gezip iş bitince ortada görünenlere ve onların söylediklerine bakmayınız.

İşte bu sebepledir ki, bu oyunlarda gereken ve yakışan Atatürk Üniversitesi’nin başrolde olmasıydı ama olmadı. Bu konuda söylenecek, yazılacak çok şey olmasına rağmen daha fazla yazmak ve konuşmak şu andan itibaren bizlere düşmez.

Ama Atatürk Üniversitesine yapılan bu haksızlıklar ve üniversiteyi kurum olarak hiçe saymalar karşısında suskun kalınmasını da doğru bulmadığımı belirtmek zorundayım.

Gerçi olan oldu önceden tedbir alınmalı ve üniversitenin hakları korunmalıydı şimdi konuşsan neye yarar denebilir fakat bu hata siyasiler ve kurumlar tarafından alışkanlık haline gelebilir ve üniversitemiz irtifa kaybedebilir.

Evet, testi kırılmadan önce kimseyi uyarmamış, uyaramamış olabiliriz ama bu hatanın üzerine gitmemek, olan oldu dememek ve yeni testilerin kırılmaması için güçlü ve etkin bir tedbir almak gerekir.

Unutulmamalıdır ki; Yarın, şu an en büyük makamdan, en küçüğüne hepimiz dâhil bu makamlarda oturanlar olmayacak ama Atatürk Üniversitesi ve Erzurum bir arada ve iç içe olacaktır.

AHMET BERHAN YILMAZ

Dunning-Kruger Etkisi de denilen bu olay bilginin getirdiği tevazuunun aksine, cehaletin, bilgisizliğin ve yetersizliğin kişinin kendine olan güvenini artırdığını ortaya koyar. Burada anlatılan kapasitesizliğin, yetersizliğin ve haddini bilmemenin insanda garip bir şekilde özgüven oluşturması ve hedeflerini elde etmesi açısından kişinin negatif tüm özelliklerini pozitife dönüştürmesidir.

Bizim çok güzel bir sözümüz vardır “Kişi kendini bilmek kadar arif olamaz”. Fakat mesleki veya siyasi yükselme bu durumun tam tersi olan insanlara daha açık ve daha rahat bir yol sunar ve kişi kendini bilemedikçe yükselir. Kendini her şeye, her makama layık gören ve işinde çok iyi olduğuna inanan kifayetsiz muhterisler her an, her yerde ve her şekilde kendileriyle, yaptıklarıyla övünür, haddi olmayan görevlere talip olur, davranışlarına hudut çizmeden her şartı zorlar ve her yerde ön planda olmaya çalışırlar. Üstelik bu durumu kendilerine hak olarak telakki ettikleri için bunu zekice bir davranış olarak nitelendirirler.

Gerçek bilgi, yetenek ve zekâ sahibi insanlar ise böylesi bir tavra giremedikleri ve alçak gönüllü davrandıkları için çoğu zaman geri planda kalırlar. Ortada bir gerçek vardır ki atama, seçme makamında bulunanların da çoğu bulundukları yere kifayetsiz olmalarına rağmen ihtiraslarıyla geldikleri için gerçek bilgi yerine ihtirası tercih ederler.

İşte bu sebepledir ki gördüğü her şeyi ve hatta insanları bile sahiplenen, övülmeyi, alkışlanmayı, pohpohlanmayı bekleyen ve bunu bulamayınca da hırçınlaşan bir sürü insanı tepemizde görüyoruz.

Yaptıkları, hatta başkalarının yaptığı iyi şeyleri her an başa kakan, ben yaptım, ben ettim diyerek sanki bir diyet isteyen, konuşmalarına “ben olmasaydım” diye başlayan ve her konuşmasında mutlaka kendisiyle övünerek insanlardan alkış bekleyen kifayetsiz muhterisler kendi hatalarından dolayı meydana gelen problemleri de başkalarının başına yıkarak hemen bir suçlu bulurlar.

Hâlbuki bizim geleneğimizde “İyilik et denize at, balık bilmezse Halik bilir” diye özellikle makam sahiplerine ve de hepimize söylenmiş bir söz vardır.

Şimdi; yakında yapılacak seçimler için ortalığa düşenler, düşecek olanlar, yeniden seçilmek için çabalayacak olan muhterisler Allah rızası için kendilerine baksınlar ve düşünsünler ben kifayetli miyim, yetenekli miyim ve becerikli miyim diye.

Gerçi bu konuda yapılan bütün çalışmalarda kifayetsizliğin ve özellikle ihtirasla birleşen kifayetsizliğin ilgili kişi tarafından görülemeyen, tespit edilemeyen bir hastalık olduğu belirlenmiştir. Bu nedenle bu kişileri etrafında bulunan ve onlara gerçekleri söylemeyen insanların dürüstçe uyarmaları gereklidir.

Kendilerini vazgeçilmez sanan, yaptıkları veya zaten dünya ile birlikte ülkemizde de oluşan her şeyi kendileri yapmış gibi insanların başına başına kakan ve hatta öyle ki insanlarda kendilerine teşekkür etme hevesi bile bırakmayan bu muhterislere söylenecek sloganlaşmış tek söz vardır; mezarlar kendilerini vazgeçilmez sanan insanlarla doludur.

AHMET BERHAN YILMAZ