Okuyucularım hatırlarlar daha önceki yazılarımdan birinde kadınların kısaca yaşadıkları sıkıntılara değinip “kadının adı var” demiştim. Bunun üzerine telefonla veya i-mail ile gazetemize ulaşan erkek okuyucularımdan bayağı bir tepki aldım.

“Kadının Adı Var” adlı yazım üzerine; karşı cinsten bir arkadaşımla oturmuş sohbet ediyorduk. Yazımda erkeklere karşı çok acımasız davrandığımı savunuyordu. O; “evet bazı erkekler yanlış davranış içine girebiliyorlar onları ayrı tutuyorum asla da tasvip etmiyorum” diyor, “olaylara tek taraflı bakmamam gerektiğini, çok güzel geçen bir akşam yemeğinden sonra, eşiyle benim yazımdan dolayı fikir ayrılığı yaşadıklarını ve tartıştıklarını” vurguluyordu.

Acaba gerçekten çok mu acımasız davranmıştım. Hayır, sanırım yanlış anlaşılmış tım. Ben kadınlarımıza sesinizi yükseltin derken asla; örf ve adetlerimizden, ananelerimizden vazgeçin, saygısızca davranıp aile yapınızı düzeninizi bozun demek istemedim.

Ben yazımda eşinden dayak yiyen, aldatılan, sömürülen kadınlara, ezilen kadınlara sesinizi yükseltin demiştim.(halada aynı fikirdeyim). Mutluluğunuzu bozun ya da benim kadın haklarım var, eşitliklerimiz var deyip te eşinize saygısızlık edin demek istemedim.

Toplumu meydana getiren en küçük birlik aile birliğidir. Aile yapımız ne kadar düzgün, düzenli, saygılı ve hoşgörülü olursa o derece sağlıklı toplum oluşturulur. Yoksa toplumumuzda bozulmalar ve dağılmalar meydana gelir, tıpkı aile birliğinde olduğu gibi. Eşler birbirlerine karşı ne kadar saygılı olurlarsa o derece tamamlayıcı olurlar. Bizlere gelenek ve ananelerimizde “erkek dışarıda çalışıp evinin geçimini sağlayan, eşini kimselere muhtaç etmeyen, kadınsa iyi bir anne, saygılı eş, evinin hanımefendisi” olduğu, öğretilmişti ve annelerimizde bu şekilde yuvalarını ayakta tutup bizleri yetiştirmişlerdi. Ama günümüze dönüp baktığımızda nerdeyse kadınlarda erkeklerle aynı oranda çalışır oldular. Bu da bizlerin” nasılsa bende çalışıyorum eve para getiriyorum bu evde benim sözüm geçer” sözünü sıkça duymamıza neden oldu. Sanırım kilit söz bu. Bu söz, aile içi saygısız yaklaşımlara ne yazık ki davetiye çıkarır oluyor. Ben bayanlarda işte bu yaklaşıma şiddetle karşı çıkıyorum.

Arkadaşlar çalışalım yâda çalışmayalım tabiî kide ailede söz hakkımız var olmalıda. Ev reisi olmak yâda çalışmak kişiye üstünlük sağlamaz, tam tersi sorumluluklara da beraber göğüs germemiz gerektiğini vurgular.

Eşler bir elmanın yarısı gibi birbirini tamamlar ve birçok konuda da birbirlerine ihtiyaç duyarlar. Aile demek karşılıklı sevgi, saygıya dayanır ve yapacakları işlerde de birbirlerinin fikirlerini dinleyerek ortak bir karara varmayı gerektirir

Bir ömrü paylaşmayı göze alarak kurduğumuz ailemize; sen ben kavgalarına girmeden,

birbirimize olan sevgi ve saygımızı zedeleyecek davranışlardan uzak durarak sahip çıkmalıyız.Arkadaşlar şimdi sizlerden bir isteğim olacak; bunu tüm aile bireylerinden rica ediyorum bu sefer beraber haykıralım…

Ailemizi; “ananelerimizden, örf ve adetlerimizden ödün vermeden karşılıklı anlayış içinde ayakta tutalım, tutalım ki gelecek nesillere, çocuklarımıza iyi bir toplum bırakalım”

                                                                                                      Sevgiyle kalın